Dit deel, ontleend aan de eerder gepubliceerde serie "De geschiedenis van de Japanse duivenwereld" op de site van de Japan Racing Pigeon Association (JRPA), behandelt de ontwikkeling van duiven- en communicatietoepassingen in 19e-eeuws Japan. In het stuk wordt vermeld dat bronnen over de Satsuma–Britse oorlog aantonen dat, ondanks de verwachte aanval van de Britse marine, er geen gebruik werd gemaakt van boodschappenduiven. In dezelfde periode zou Saigo Takamori in de archieven van 1862 een zeldzame functietitel hebben; dat kan wijzen op een taakgebied dat samenhing met vogelgebruik — onder meer valkenopleiding en toezicht — naast infanteriebewaking. Het artikel merkt op dat in september 1865 (Keio 1) de communicatie met vlaggen voor het eerst openbaar toegestaan werd; er wordt verwezen naar een tijdschriftartikel uit Taisho 14 (januari) dat stelt dat deze beslissing voortkwam uit lokale waarnemers die buitenlandse oorlogsschepen opmerkten en de autoriteiten waarschuwden. Verder benadrukt de tekst dat langdurige feodale praktijken het houden van duiven door de bevolking beperkten en daarmee de ontwikkeling van inheemse communicatietechnieken belemmerden; dat leidde ertoe dat men achterbleef bij de snel opkomende duivensport en communicatietechnologieën in Europa (bijv. de snelle terugkeer van duiven uit de Rothschild-lijn en de verfijnde wedstrijdklokken vanaf het bewind van Napoleon III). De tekst herinnert eraan dat bij de Olympische Spelen van Tokio 1964 ongeveer 8.000 wedstrijdduiven werden losgelaten, wat destijds een explosie teweegbracht, en dat er tegenwoordig in Japan ongeveer 10.000 liefhebbers zijn, voornamelijk middelbare en oudere mannen, aangesloten bij twee hoofdorganisaties voor de duivensport. Het artikel sluit af met de mededeling dat de reeks wordt voortgezet.
BRON & REDACTIONELE NOTITIE
Dit nieuws is door het Güvercin Yeri-nieuwscentrum samengesteld en redactioneel samengevat op basis van informatie uit de broninhoud gepubliceerd door JRPA.
Originele bron bekijken →
